\fontsize{15}{18}\selectfont
Problem Statement
Pola prostokątnej planszy $1\times 100$ są ponumerowane kolejno
liczbami całkowitymi od 1 do 100. Pionek początkowo stał na
polu o numerze $n$. W pierwszym ruchu przesunięto go o jedno
pole, w drugim — o dwa pola, w trzecim — o trzy pola itd.
Okazało się, że po wykonaniu 99 ruchów pionek odwiedził każde
pole dokładnie raz. Wyznacz wszystkie możliwe wartości $n$.
Uwaga. Przesunięcie pionka o $k$ pól oznacza bezpośrednie przemieszczenie go między polami, których numery różnią się o $k$.
Solution:Spróbujmy zrobić to
od tyłu, tzn. spróbujmy zacząć od pola ostatniego i każdym
ruchem zmniejszać skok.
Zauważmy, że w takim razie w pierwszym ruchu musimy wykonać skok o długości 99.
Skok ten można zrobić tylko jeśli będę miał na prawo 99 albo na lewo 99 pól.
Dlatego końcowym polem (czyli początkowym w odwrotnej konfiguracji) może być jedynie pole pierwsze albo setne.
Rozważmy te dwa przypadki:
Gdyby końcowym polem było ostatnie pole to w pierwszym ruchu skaczemy o 99 pól na lewo.
Czyli doskakujemy na pole o numerze $100-99=1$.
Teraz mam zrobić skok o 98 pól, ale zauważmy, że pole nr 1 ma na prawo dokładnie 98 pól!
Bo pole o numerze 100 jest już odwiedzone. Zatem muszę przejść na pole $1+98=99$.
I zauważmy, i tak dalej, i tak dalej, zawsze będę miał jedną możliwość na które pole tu skoczyć.
Na końcu otrzymam pole o nr 50.
Podobnie dla drugiego przypadku: zawsze będzie dokładnie jedna możliwość na wykonanie skoku.
W tym przypadku skończę na polu o nr 51.
Podsumowując: rozważywszy dwa przypadki końcowego pola dochodzimy do wniosku, że
jedynymi startowymi polami mogłyby być 50 i 51.
Odpowiedź: $n \in \left\{50,51\right\}$
% Combinatorics
\documentclass[a4paper,12pt]{article}
\usepackage[utf8]{inputenc}
\usepackage[T1]{fontenc}
\usepackage{lmodern}
\usepackage{amsmath, amssymb, amsthm}
\usepackage{fancyhdr}
\usepackage{lastpage}
% \usepackage{polski}
\usepackage{graphicx}
\usepackage{float}
\usepackage{fontspec}
\usepackage{enumitem}
\usepackage{unicode-math}
\usepackage[most]{tcolorbox}
\setmainfont{Linux Libertine O}
\newfontfamily\russianfont{Linux Libertine O}
\newtheorem{theorem}{Theorem}[section]
\newtheorem{lemma}{Lemma}[section]
\usepackage[left=2cm, top=2cm, right=2cm, bottom=1cm, includeheadfoot,
headheight=50pt, a4paper]{geometry}
\newcommand{\Name}{Hostek}
\newcommand{\Email}{your.email@example.com}
\newcommand{\ProblemNumber}{XXI OMJ, etap 2, zadanie 3}
\pagestyle{fancy}
\fancyhf{}
\fancyhead[L]{\Name \\ \Email}
\fancyhead[C]{\ProblemNumber}
\fancyfoot[C]{\thepage/\pageref{LastPage}}
\renewcommand{\headrulewidth}{0.4pt}
\renewcommand{\footrulewidth}{0.4pt}
\begin{document}
\fontsize{15}{18}\selectfont
\section*{Problem Statement}
Pola prostokątnej planszy $1\times 100$ są ponumerowane kolejno
liczbami całkowitymi od 1 do 100. Pionek początkowo stał na
polu o numerze $n$. W pierwszym ruchu przesunięto go o jedno
pole, w drugim — o dwa pola, w trzecim — o trzy pola itd.
Okazało się, że po wykonaniu 99 ruchów pionek odwiedził każde
pole dokładnie raz. Wyznacz wszystkie możliwe wartości $n$.
\emph{Uwaga}. Przesunięcie pionka o $k$ pól oznacza bezpośrednie przemieszczenie go między polami, których numery różnią się o $k$.
\bigskip
\noindent\textbf{Solution:}
Spróbujmy zrobić to \emph{od tyłu}, tzn. spróbujmy zacząć od pola ostatniego i każdym
ruchem zmniejszać skok.
Zauważmy, że w takim razie w pierwszym ruchu musimy wykonać skok o długości 99.
Skok ten można zrobić tylko jeśli będę miał na prawo 99 albo na lewo 99 pól.
Dlatego końcowym polem (czyli początkowym w odwrotnej konfiguracji) może być jedynie pole pierwsze albo setne.
Rozważmy te dwa przypadki:
Gdyby końcowym polem było ostatnie pole to w pierwszym ruchu skaczemy o 99 pól na lewo.
Czyli doskakujemy na pole o numerze $100-99=1$.
Teraz mam zrobić skok o 98 pól, ale zauważmy, że pole nr 1 ma na prawo dokładnie 98 pól!
Bo pole o numerze 100 jest już odwiedzone. Zatem muszę przejść na pole $1+98=99$.
I zauważmy, i tak dalej, i tak dalej, zawsze będę miał jedną możliwość na które pole tu skoczyć.
Na końcu otrzymam pole o nr 50.
Podobnie dla drugiego przypadku: zawsze będzie dokładnie jedna możliwość na wykonanie skoku.
W tym przypadku skończę na polu o nr 51.
Podsumowując: rozważywszy dwa przypadki końcowego pola dochodzimy do wniosku, że
jedynymi startowymi polami mogłyby być 50 i 51.
\textbf{Odpowiedź: } $n \in \left\{50,51\right\}$
\end{document}
Generated from:
./done/OMJ/XXI/21.2.3.tex